- شب که زیر3 تا پتو مث بید دارم میلرزم ، نه شوفاژ گرمم میکنه نه آب قند ِ مامان بزرگ تاثیری توی بالا بردن فشارم داره ، شب که سینه ام از لرز و فشار تهوع درد گرفته ، شب که گیجم و مست ، یهو شکل تو یادم میاد و "عجب کوفتیه" و لبخندت و صورتتو که از تلخی تو هم میکشی . لبخند میزنم . بد کوفتی بود اما از اون بهتر نمیشد .
- اومدی خونه ، خسته . کارایی که میشه نکرد رو نمیکنی اصلن . جوراباتو درمیاری و دستاتو صابون میکنی و تو راه ِ رفتن به تخت آب میخوری . میرسی به تخت و به خودت میگی که 2دقیقه چرت میزنم و بعد بلند میشم . یه ذره جیش داری اما از ترس اینکه خوابت رو نصفور نکنه و نصفه شب مجبور نشی از تخت بیرون بیای ، پا میشی میری جیش میکنی و میای و خودتو بین متکاهات قایم میکنی و خوابت می بره و خُرخُرت و صورت آروم ِ آرومت .
- کلاس طراحی میرم . میدونم که آقای نیستانی اینجارو نمیخونه و منو جریمه نمیکنه برای توهین به خودم و کارام . تاسف برانگیزه !
تاسف برانگیزم . تاسف برانگیزیم .
- اون همه فیلم و کتاب و قرار بیرون رفتن با دوستام و برنامه ی هیجان انگیز داشتم وسط امتحانام . الانه هم امتحانا تموم شده هم حس و حال ِ اون کارا . تا خدا بخواد و امتحانای ترم آینده !
- یه وقتایی از یه چیزایی ناراحت میشم ، دلخور یه جورایی . انتظاری که دارم ، توقعم ، فکری که تو ذهنم هست با اونچه که هست فرق داره . بعد میشم یه آدم دیگه . نگاه میکنم به ماجرا و میبینم چی به چیه . چیه که ناراحتم کرده . چه جوری باهاش کنار بیام یا نیام . نمیدونم چرا تازگیا کم تحمل تر شدم یا پرتوقع تر .
- بـُدو تا کبوتر بشیم
